Kalkulator wylewki: ile betonu i jastrychu na m2

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Kalkulator wylewki zaczyna od objętości warstwy: powierzchnia razy grubość. Do niej kalkulator dolicza zapas, bo podłoże nigdy nie jest idealnie równe, a część mieszanki zostaje w mieszalniku i na narzędziach. Potem objętość zamienia się na masę, mnożąc grubość w milimetrach przez zużycie mieszanki w kilogramach na m2 na każdy milimetr. Wynik dzieli się przez 25 kg i zaokrągla w górę do całych worków.

Przykład z wartości domyślnych: podłoga 20 m2, warstwa 50 mm, jastrych cementowy (ok. 2,0 kg/m2 na mm) i zapas 5%. Objętość to 20 x 0,05 x 1,05 = 1,05 m3. Zużycie wynosi 100 kg/m2, więc cała podłoga potrzebuje 2100 kg mieszanki, czyli 84 worków po 25 kg. Przy tej ilości warto zapytać o dostawę mieszanki luzem w silosie albo o jastrych mieszany agregatem, bo 84 worki to ponad dwie tony do wniesienia.

Beton zwykły ma według PN-EN 206 gęstość od 2000 do 2600 kg/m3, dlatego kalkulator przyjmuje 2,4 t/m3. Jeden metr kwadratowy wylewki betonowej o grubości 6 cm to 0,06 m3, czyli około 144 kg. Dla 10 m2 daje to 0,6 m3 (przed zapasem) i ponad 55 worków suchej mieszanki. Przy takich ilościach zwykle opłaca się zamówić beton z wytwórni, a zamówienie zaokrąglić w górę, żeby nie zabrakło ostatniej taczki.

Dla porównania: wylewka betonowa ile na m2 zajmuje, zależy od grubości liniowo. Dwa razy grubsza warstwa to dwa razy więcej materiału, a 1 cm betonu na 1 m2 to 0,01 m3, czyli ok. 24 kg.

Masy samopoziomujące są lżejsze od jastrychu, bo mają drobne kruszywo i dużo spoiwa. Typowe karty techniczne podają zużycie w granicach 1,6-1,8 kg/m2 na każdy milimetr grubości, kalkulator liczy 1,7. Pytanie, ile potrzeba wylewki samopoziomującej na m2, ma więc prostą odpowiedź: przy warstwie 3 mm to ok. 5 kg, przy 5 mm ok. 8,5 kg, a przy 10 mm ok. 17 kg. Worek 25 kg wystarcza wtedy na niecałe 5 m2 przy 3 mm albo na 1,5 m2 przy 10 mm.

Przykład: pokój 15 m2 wyrównywany warstwą 10 mm to 15 x 10 x 1,7 x 1,05 = 267,75 kg, czyli 11 worków. Masę samopoziomującą układa się w cienkich warstwach, a maksymalną grubość jednego wylewania podaje producent, zwykle od kilku do kilkunastu milimetrów. Głębsze ubytki lepiej najpierw zalać zaprawą naprawczą albo wyrównać jastrychem.

Norma PN-EN 13813 opisuje materiały na podkłady podłogowe i ich oznaczenia: litery CT to jastrych cementowy, CA to jastrych z siarczanu wapnia, czyli anhydrytowy. Dalej w symbolu stoi klasa wytrzymałości na ściskanie (C) i zginanie (F), np. CT-C25-F4. Oba rodzaje zużywają około 2,0 kg/m2 na mm, więc kalkulator traktuje je razem.

Oba rodzaje różnią się zastosowaniem. Jastrych anhydrytowy jest zwykle płynny, dobrze otula rury ogrzewania podłogowego i można go ułożyć cieńszą warstwą, ale nie nadaje się do pomieszczeń stale mokrych. Cementowy jest odporny na wilgoć i sprawdza się w garażach, piwnicach i łazienkach. Producenci okładzin podają zwykle wilgotność resztkową, przy której wolno układać podłogę: dla jastrychu cementowego rzędu 2% CM, a dla anhydrytowego wyraźnie niższą, kilka dziesiątych procenta. Wartość dla swojego produktu sprawdź w karcie okładziny.

Źródło: typowe karty techniczne gotowych mieszanek na jastrychy i masy samopoziomujące, gęstość betonu zwykłego wg PN-EN 206. Wiążące jest zużycie podane w karcie wybranego produktu. Liczby bez zapasu, workowanie zaokrąglone w górę.

Przy jastrychu cementowym zasada jest prosta: 1 cm warstwy to ok. 20 kg mieszanki na m2. Wybierając grubość, trzeba pamiętać, że nie zależy ona od chęci oszczędzenia materiału. Jastrych pływający na izolacji kładzie się zwykle warstwą 4-5 cm, a przy ogrzewaniu podłogowym grubość liczy się od góry rur i podaje ją karta producenta systemu. Jastrych zbyt cienki pęka i odspaja się, więc w kalkulatorze lepiej zwiększyć zapas niż grubość schodzić poniżej zaleceń.

Wylewka związana z podłożem (bez izolacji pod spodem) bywa cieńsza, ale wymaga czystego, zagruntowanego i nośnego podłoża. Przy grubości powyżej kilku centymetrów na ogrzewaniu albo na dużych polach potrzebne są dylatacje: obwodowa (pasek styropianowy przy ścianach) i pola dylatacyjne cięte w jastrychu według zaleceń producenta.

• Pomijanie nierówności. Podłoga, która ma różnicę poziomów 3 cm, zużyje o tyle więcej materiału, ile wynosi średnia różnica na całej powierzchni. Zmierz poziomicą laserową kilka punktów i przyjmij średnią grubość.
• Liczenie z samą grubością nominalną, bez zapasu. W kalkulatorze jest pole na zapas, a 5% to dolna granica przy równym podłożu.
• Dodawanie za dużo wody do gotowej mieszanki, żeby ułatwić rozprowadzanie. Zwiększa to skurcz, a przy masach samopoziomujących powoduje rozwarstwienie.
• Mieszanie worków z różnych partii przy jednej wylewce. Różnice w uziarnieniu i spoiwie wychodzą w czasie wiązania.
• Zapominanie o folii, warstwie izolacji i pasku dylatacyjnym. Objętość wylewki liczysz bez nich, ale materiały na nie trzeba kupić osobno.

Jastrych cementowy wiąże dość długo. Często podawana reguła mówi o około tygodniu schnięcia na każdy centymetr grubości do 4 cm i dłuższym czasie powyżej, ale ostateczny pomiar wilgotności metodą CM robi się przed układaniem okładziny. Masy samopoziomujące po kilku godzinach można chodzić, a pełne obciążenie i okładzinę kładzie się po czasie z karty, od jednego do kilku dni. Wylewka anhydrytowa wymaga przeszlifowania i odkurzenia mleczka, zanim położysz klej albo grunt.

Na ogrzewaniu wodnym grubość jastrychu liczy się od górnej krawędzi rur, a nie od izolacji. Jeśli rury mają średnicę 16 mm i leżą na izolacji, a nad nimi ma być 45 mm jastrychu cementowego, to całkowita grubość warstwy wynosi ok. 61 mm. W kalkulatorze wpisz właśnie tę wartość, bo materiał wypełnia także przestrzeń między rurami. Dla 20 m2 to już 20 x 61 x 2,0 x 1,05 = 2562 kg, czyli 103 worki, o 19 więcej niż dla gołych 5 cm.

Jastrych na ogrzewaniu wymaga też grzania programowego według instrukcji producenta, zanim położysz okładzinę. Pomiar wilgotności metodą CM robi się po zakończeniu tego cyklu. Dodatki do mieszanki, na przykład plastyfikatory, dobiera producent systemu, a nie wykonawca na oko, bo wpływają na przewodność cieplną i skurcz.

Przed policzeniem materiału zmierz podłogę w kilku miejscach poziomicą laserową i zapisz najwyższy oraz najniższy punkt. Różnicę poziomów dodaj do średniej grubości i wpisz do kalkulatora. Do worków dolicz folię paroizolacyjną, taśmę dylatacyjną i, jeśli trzeba, siatkę zbrojącą albo włókna do mieszanki. Gotowa mieszanka w workach wymaga wody w ilości z etykiety, zwykle kilku litrów na worek, więc zaplanuj dostęp do wody i prądu dla mieszarki.

Duże powierzchnie wygodniej zlecać ekipie z agregatem albo zamawiać jastrych dostarczany betonowozem. Zamówienie liczy się wtedy w metrach sześciennych, więc skorzystaj z wyniku objętości z kalkulatora, a ewentualną resztę uzgodnij z dostawcą.

Ile wylewki na m2 przy grubości 5 cm?

Przy jastrychu cementowym ok. 100 kg na m2, czyli 4 worki po 25 kg. Objętościowo to 0,05 m3 na każdy metr kwadratowy, a po doliczeniu zapasu 5% ok. 0,053 m3.

Ile worków wylewki samopoziomującej na 20 m2?

Przy warstwie 3 mm potrzeba ok. 20 x 3 x 1,7 = 102 kg bez zapasu, a z zapasem 5% 107 kg, czyli 5 worków. Przy 5 mm wychodzi już 8 worków.

Czy wylewkę betonową można zastąpić jastrychem z worka?

Tak, o ile grubość i klasa wytrzymałości są dobrane do obciążenia. Gotowy jastrych kosztuje więcej za tonę, ale ma kontrolowany skład i krótszy czas oczekiwania na okładzinę niż zwykły beton ze zmiennym uziarnieniem.

Jak policzyć wylewkę na kilku pomieszczeniach?

Zsumuj powierzchnie i wpisz je w jedno pole, jeśli grubość jest taka sama. Gdy grubości się różnią, policz każde pomieszczenie osobno i dodaj worki, bo zaokrąglanie przy sumie da zawsze mniejszy wynik niż suma zaokrągleń.

Czy zapas 5% wystarczy?

Na równej płycie tak. Przy starej, nierównej posadzce albo przy układaniu wylewki w kilku turach lepiej przyjąć 10-15%.